Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AZMEN: | Pek fazla şeyler içine alabilen. En çok güvenilen. |
| AZMEND: | f. Haris, açgözlü, tamahkâr, cimri. |
| İçerisinde 'AZMEN' geçenler | |
| AZMEND: | f. Haris, açgözlü, tamahkâr, cimri. |
| NAZMEN: | Nazım olarak, manzume halinde. Sıralı ve tertibli olarak. |
| NİYAZMEND: | (C.: Niyazmendân) f. İhtiyacı olan, muhtaç. * Yalvaran, yakaran, niyaz eden. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AZMEND : | f. Haris, açgözlü, tamahkâr, cimri. |
| AZM : | (Azim) Kasd, niyet. Sağlam ve kat'i karar. Sebât. |
| AZA' : | Başa gelen musibete sabretmek. * Bir kimseyi babasına nisbet etmek. |