Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BÂLÂHÂNE: | f. Çatı, evin en üst tarafı. Tavan arası. |
| İçerisinde 'BÂLÂHÂNE' geçenler | |
| İçerisinde 'BÂLÂHÂNE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BÂLÂHÂN : | f. Birşeyi ifrat derecede yüksek gösteren. |
| BÂLÂ : | f. Yüksek. Yukarı. Yüce. Yüksek kat. |
| BÂL : | f. Kanat. * Kol, pazu. * Kol, cenah.* Üst, yukarı. * Boybos, endam. |
| BÂ : | Arabçaya göre harfinin okunuşu. Ebced hesabında iki sayısını ifade eder. Mektup ve eski evraklarda Receb ayına işarettir. |