Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BÂLİĞ: | (Bâliğa) Yetişmiş. Olgun yaşına gelmiş. Aklı kemal bulmuş, erişmiş, varmış. |
| BÂLİĞ: | f. Boynuzdan yapılan kadeh. |
| İçerisinde 'BÂLİĞ' geçenler | |
| AKL-I BÂLİĞ: | Yetişmiş genç. Erginlik hâli. Onbeşini doldurmuş genç. |
| MEBALİĞ: | (Meblâğ. C.) Paralar, akçeler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BALİ : | Eski, köhne. |
| BÂL : | f. Kanat. * Kol, pazu. * Kol, cenah.* Üst, yukarı. * Boybos, endam. |
| BÂ : | Arabçaya göre harfinin okunuşu. Ebced hesabında iki sayısını ifade eder. Mektup ve eski evraklarda Receb ayına işarettir. |