Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BÂR-I MİHNET: | Eziyet. Elem yükü. |
| İçerisinde 'BÂR-I MİHNET' geçenler | |
| İçerisinde 'BÂR-I MİHNET' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BÂR-I DİL : | Gönül yükü, elem, keder, gam, hüzün. |
| BÂR : | f. Ek olup "saçan, yağdıran, döken, ışık veren" gibi mânâda kelimeler teşkil edilir. Meselâ: Ateşbâr : Ateş saçan. Ateş yağdıran. |
| BÂ : | Arabçaya göre harfinin okunuşu. Ebced hesabında iki sayısını ifade eder. Mektup ve eski evraklarda Receb ayına işarettir. |