Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BÂTIN-I KALB: | Kalbin içi. Kalbdeki hisler.(Dünyayı ve ondaki mahlûkatı mâna-yı harfiyle sev. Mâna-yı ismiyle sevme. "Ne kadar güzel yapılmış" de. "Ne kadar güzeldir" deme. Ve kalbin bâtınına, başka muhabbetlerin girmesine meydan verme. Çünki: Bâtın-ı kalb, âyine-i Samed'dir ve O'na mahsustur. S.) |
| İçerisinde 'BÂTIN-I KALB' geçenler | |
| İçerisinde 'BÂTIN-I KALB' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BATİN : | Uzak yer. * Şişman. |
| BATÎ : | Ağır hareketli. Ağır. Yavaştan. |
| BATAET : | Tenbellik, yavaşlık. Ağırlık. |
| BÂ : | Arabçaya göre harfinin okunuşu. Ebced hesabında iki sayısını ifade eder. Mektup ve eski evraklarda Receb ayına işarettir. |