Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BÎ-DİRİĞ: | f. Esirgemeyen, elinden geleni yapan. Esirgenmeyen. |
| İçerisinde 'BÎ-DİRİĞ' geçenler | |
| İçerisinde 'BÎ-DİRİĞ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BÎ-DİRENG : | f. Durmıyan, oyalanmayan, eğlenmeyen, çabuk. |
| BÎ-DİL : | f. Ürkek, korkak. * Âşık. * Kalbsiz, gönülsüz. * Nüktesiz. |
| BÎ-DAD : | Zâlimlik. Zulüm. İşkence. Adaletsizlik.Ne mümkün zulm ile bî-dâd ile imhâ-yı hakikat.Çalış, kalbi kaldır muktedirsen âdemiyyetten. |
| Bİ- : | Başına eklendiği kelimeyi "e" haline getirir. İle, için mânâlarını vererek Farsçadaki "be" edatıyla aynı vazifeyi görür. Harf-i cerdir. Yâni; kendinden sonraki kelimeyi esre ("İ" diye) okutur. Yemin için de kullanılır. |