Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BÎ-MÜDANÎ: | Eşsiz. Denksiz. |
| İçerisinde 'BÎ-MÜDANÎ' geçenler | |
| DÂNÂ-İ BÎ-MÜDANÎ: | Eşsiz âlim. Zamanında emsali olmayan âlim. |
| EDİB-İ BÎ-MÜDANÎ: | Eşsiz edebiyatçı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BÎ-MÜDAM : | Devamsız. |
| BÎ-MEAL : | f. Hükümsüz, mânasız, saçmasapan söz. |
| Bİ- : | Başına eklendiği kelimeyi "e" haline getirir. İle, için mânâlarını vererek Farsçadaki "be" edatıyla aynı vazifeyi görür. Harf-i cerdir. Yâni; kendinden sonraki kelimeyi esre ("İ" diye) okutur. Yemin için de kullanılır. |