Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BÎ-SER: | f. Başsız. |
| BÎ-SER Ü PÂ: | Sefil ve perişan. |
| İçerisinde 'BÎ-SER' geçenler | |
| BÎ-SER Ü PÂ: | Sefil ve perişan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BÎ-SER Ü PÂ : | Sefil ve perişan. |
| BÎ-SEBEB : | f. Sebepsiz, boşuna, yok yere. |
| BÎ-SÂMAN : | f. Sermayesiz, parasız. |
| Bİ- : | Başına eklendiği kelimeyi "e" haline getirir. İle, için mânâlarını vererek Farsçadaki "be" edatıyla aynı vazifeyi görür. Harf-i cerdir. Yâni; kendinden sonraki kelimeyi esre ("İ" diye) okutur. Yemin için de kullanılır. |