Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BÎDAR-DİL: | f. Uyanık, aydın. |
| İçerisinde 'BÎDAR-DİL' geçenler | |
| İçerisinde 'BÎDAR-DİL' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BÎDAR-BAHT : | f. Mutlu. |
| BÎDAR : | f. Uykusuz, uyumayan. Uyanık. |
| BİDA' : | (Bid'at. C.) Bid'atlar. Sonradan meydana çıkan şeyler. (Bak: Bid'at) |
| BİD : | Yok olma. |
| Bİ- : | Başına eklendiği kelimeyi "e" haline getirir. İle, için mânâlarını vererek Farsçadaki "be" edatıyla aynı vazifeyi görür. Harf-i cerdir. Yâni; kendinden sonraki kelimeyi esre ("İ" diye) okutur. Yemin için de kullanılır. |