Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BÜN: | Meziyyet, üstünlük. |
| BÜN: | Temel, esas, kök, netice, son. |
| BÜN-İ HİSÂR: | Hisarın dibi. |
| BÜNDAD: | f. Temel. Binanın esası. Destek, payanda. Duvar, set. |
| BÜNDAR: | f. Zengin, asil ve kibirli kişi. |
| BÜNDUKA: | (C.: Bünduk, Benâdik) Fındık tanesi. Kemankere taşı. Küçük yuvarlak taş. |
| BÜNİYYE: | (C.: Büniyyat) Her nesnenin aslı ve yaratılması, fıtrat. Sazan balığı. Meçhul yol. |
| BÜNLAD: | f. Destek, payanda, duvar, set. Temel. Esas, bina. |
| BÜNN: | Yemen kahvesi. |
| BÜNUD: | (Bend. C.) Büyük bayraklar, sancaklar. |
| BÜNÜVVET: | Evlâtlık, oğulluk. |
| BÜNYAD: | f. Temel, esas. Yapı, binâ. |
| BÜNYAMİN: | Yakup Aleyhisselâm'ın en küçük oğlu. |
| BÜNYAN: | Yapı. Bina. Duvar. Esas. Yapı yapmak. |
| BÜNYAN-I KAVÎ: | Sağlam bina. |
| BÜNYAN-I MERSUS: | Kaynaşmış sağlam bina. Birbirine kurşunla kenetlenmiş sağlam yapı. |
| BÜNYE: | Bir şeyin vücut yapısı. Vücut, beden. Fıtrat. Şekil, tarz, sûret. |
| BÜNYE-HÎZ: | f. Vücudu canlandıran, bünyeyi kaldıran. |
| İçerisinde 'BÜN' geçenler | |
| BÎ-BÜNYAD: | f. Esassız, temelsiz. |
| BÜN-İ HİSÂR: | Hisarın dibi. |
| BÜNDAD: | f. Temel. Binanın esası. * Destek, payanda. Duvar, set. |
| BÜNDAR: | f. Zengin, asil ve kibirli kişi. |
| BÜNDUKA: | (C.: Bünduk, Benâdik) Fındık tanesi. * Kemankere taşı. Küçük yuvarlak taş. |
| BÜNİYYE: | (C.: Büniyyat) Her nesnenin aslı ve yaratılması, fıtrat. * Sazan balığı. * Meçhul yol. |
| BÜNLAD: | f. Destek, payanda, duvar, set. * Temel. Esas, bina. |
| BÜNN: | Yemen kahvesi. |
| BÜNUD: | (Bend. C.) Büyük bayraklar, sancaklar. |
| BÜNÜVVET: | Evlâtlık, oğulluk. |
| BÜNYAD: | f. Temel, esas. Yapı, binâ. |
| BÜNYAMİN: | Yakup Aleyhisselâm'ın en küçük oğlu. |
| BÜNYAN: | Yapı. Bina. Duvar. Esas. Yapı yapmak. |
| BÜNYAN-I KAVÎ: | Sağlam bina. |
| BÜNYAN-I MERSUS: | Kaynaşmış sağlam bina. Birbirine kurşunla kenetlenmiş sağlam yapı. |
| BÜNYE: | Bir şeyin vücut yapısı. Vücut, beden. Fıtrat. * Şekil, tarz, sûret. |
| BÜNYE-HÎZ: | f. Vücudu canlandıran, bünyeyi kaldıran. |
| CÜBÜN: | Peynir. * (Cebin. C.) Alınlar. |
| ÇÂH-I BÜN: | Kuyu dibi. |
| GÜLBÜN: | f. Gül yetişen yer, gül köşkü. |
| HASBÜNA: | Bize yeter. Bize kâfidir (meâlinde). |
| KAVİYY-ÜL BÜNYE: | Bünyesi sağlam olan. Sağlam vücutlu. |
| NARBÜN: | f. Nar ağacı. |
| NEVBÜNYAN: | f. Yeni yapılı, yeni yapılmış. |
| TEEBBÜN: | İzine uyma. Tâbi olma, birinin yolundan gitme. |
| TEGABÜN: | (Gabn. dan) Karşılıklı aldatma. Aldanma veya aldanmanın zuhuru. |
| TEGABÜN SURESİ: | Kur'an-ı Kerim'in 64. suresidir. Medenîdir. |
| TELEBBÜN: | (Leben. den) Durma, eğlenme. * Memeden sütün damla damla akması. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BÜN-İ HİSÂR : | Hisarın dibi. |
| BÜAK : | Yağmuru şiddetle yağan bulut. |