Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| Bİ-: | Başına eklendiği kelimeyi "e" haline getirir. İle, için mânâlarını vererek Farsçadaki "be" edatıyla aynı vazifeyi görür. Harf-i cerdir. Yâni; kendinden sonraki kelimeyi esre ("İ" diye) okutur. Yemin için de kullanılır. |
| BÎ-AB: | f. Susuz, kuru. Donuk. Rezil, utanmaz, hayasız. |
| BÎ-ADD: | Sayısız. |
| BÎ-ADİL: | Eşsiz. Eşi olmayan. |
| BÎ-AMAN: | Amansız. |
| BÎ-AR: | Arsız, hayasız, utanmaz. |
| BÎ-BAHA: | Bahasız, Çok değerli. |
| BÎ-BEHRE: | Nasibsiz. Mahrum. |
| BÎ-BEKA: | Bekasız, devamsız. |
| BÎ-BİDAAT: | f. Sermayesiz. |
| BÎ-BÜNYAD: | f. Esassız, temelsiz. |
| BÎ-CA: | f. Yersiz. |
| BÎ-CAN: | f. Ruhsuz, cansız. |
| BÎ-CİĞER: | f. Korkak, ciğersiz, yüreksiz. |
| BÎ-ÇARE: | f. Çaresiz. Zavallı. Şaşkın. |
| BÎ-ÇAREGÂN: | f. Zavallılar. Biçareler. |
| BÎ-ÇAREGÎ: | f. Zavallılık, biçarelik. |
| BÎ-ÇAREVÂR: | f. Zavallı gibi, biçare gibi. |
| BÎ-ÇÛN: | f. Emsalsiz, eşsiz, ortaksız, benzersiz. Sebep sorulmaz. (Allah C.C.) |
| BÎ-DAD: | Zâlimlik. Zulüm. İşkence. Adaletsizlik.Ne mümkün zulm ile bî-dâd ile imhâ-yı hakikat.Çalış, kalbi kaldır muktedirsen âdemiyyetten. |
| BÎ-DADGER: | f. Gaddar, zâlim, hain. |
| BÎ-DADGERÎ: | f. Gaddarlık, hainlik, zâlimlik. |
| BÎ-DADÎ: | Adaletsizlik. Zâlimlik. |
| BÎ-DARÎ: | Uyanıklık. Dikkatlilik. |
| BÎ-DİL: | f. Ürkek, korkak. Âşık. Kalbsiz, gönülsüz. Nüktesiz. |
| BÎ-DİMAĞ: | f. Kafasız, akılsız. |
| BÎ-DİN: | f. Dinsiz. Merhametsiz, acımasız. |
| BÎ-DİRENG: | f. Durmıyan, oyalanmayan, eğlenmeyen, çabuk. |
| BÎ-DİRİĞ: | f. Esirgemeyen, elinden geleni yapan. Esirgenmeyen. |
| BÎ-DUHT: | f. Kızı olmıyan. Zühre Yıldızı. |
| BÎ-EDEB: | Edebsiz. Terbiyesiz. |
| BÎ-EMANÎ: | Emin olmamak. Emniyetsizlik. |
| BÎ-ENBAZ: | şeriki ve benzeri ve eşi olmayan, eşsiz. Allah (C.C.) |
| Bİ-ESRİHİ: | Hep birlikte, hep bir arada. |
| BÎ-FASAL: | (Kürtçe) Fırsat vermeyen, kocaman mahlûk. |
| BÎ-FETRET: | (Bilâ-fetret) Dâimâ, kesiksiz olarak. |
| BÎ-GAH: | f. Vakitsiz, zamansız. |
| BÎ-GÂNE: | Kayıtsız. Alâkasız. Aldırışsız. Yabancı. Dünya ile alâkayı kesmiş olan. |
| BÎ-GÂNEGÎ: | f. Yabancılık. |
| BÎ-GAREZ: | f. Garezsiz. Taraf tutmıyan, tarafsız. |
| BÎ-GAYAT: | (Bi-gaye. C.) f. Sonu olmayanlar, sonsuzlar. |
| BÎ-GAYE(T): | Gayetsiz, sonsuz. Gayesiz. |
| BÎ-GERAN: | f. Sınırsız. |
| BÎ-GIŞŞ: | f. Hilesiz, safi, karışıksız. Samimi. |
| BÎ-GÜMAN: | f. şeksiz, şüphesiz. |
| BÎ-HABER: | f. Habersiz, bilgisiz. |
| Bİ-HAKKINÌ: | Tamamıyla, hakkıyla. |
| BÎ-HANÜMAN: | f. Çoluk çocuksuz, yersiz yurtsuz. |
| BÎ-HAR: | f. Dikensiz. |
| BÎ-HAREKET: | f. Kımıldamıyan, hareketsiz. |
| İçerisinde 'Bİ-' geçenler | |
| ALLAHÜ A'LEM Bİ-S-SAVAB: | Allah daha iyi bilir. Allah doğrusunu en iyi bilir. |
| BÎ-AB: | f. Susuz, kuru. * Donuk. * Rezil, utanmaz, hayasız. |
| BÎ-ADD: | Sayısız. |
| BÎ-ADİL: | Eşsiz. Eşi olmayan. |
| BÎ-AMAN: | Amansız. |
| BÎ-AR: | Arsız, hayasız, utanmaz. |
| BÎ-BAHA: | Bahasız, Çok değerli. |
| BÎ-BEHRE: | Nasibsiz. Mahrum. |
| BÎ-BEKA: | Bekasız, devamsız. |
| BÎ-BİDAAT: | f. Sermayesiz. |
| BÎ-BÜNYAD: | f. Esassız, temelsiz. |
| BÎ-CA: | f. Yersiz. |
| BÎ-CAN: | f. Ruhsuz, cansız. |
| BÎ-CİĞER: | f. Korkak, ciğersiz, yüreksiz. |
| BÎ-ÇARE: | f. Çaresiz. Zavallı. Şaşkın. |
| BÎ-ÇAREGÂN: | f. Zavallılar. Biçareler. |
| BÎ-ÇAREGÎ: | f. Zavallılık, biçarelik. |
| BÎ-ÇAREVÂR: | f. Zavallı gibi, biçare gibi. |
| BÎ-ÇÛN: | f. Emsalsiz, eşsiz, ortaksız, benzersiz. * Sebep sorulmaz. (Allah C.C.) |
| BÎ-DAD: | Zâlimlik. Zulüm. İşkence. Adaletsizlik.Ne mümkün zulm ile bî-dâd ile imhâ-yı hakikat.Çalış, kalbi kaldır muktedirsen âdemiyyetten. |
| BÎ-DADGER: | f. Gaddar, zâlim, hain. |
| BÎ-DADGERÎ: | f. Gaddarlık, hainlik, zâlimlik. |
| BÎ-DADÎ: | Adaletsizlik. Zâlimlik. |
| BÎ-DARÎ: | Uyanıklık. Dikkatlilik. |
| BÎ-DİL: | f. Ürkek, korkak. * Âşık. * Kalbsiz, gönülsüz. * Nüktesiz. |
| BÎ-DİMAĞ: | f. Kafasız, akılsız. |
| BÎ-DİN: | f. Dinsiz. * Merhametsiz, acımasız. |
| BÎ-DİRENG: | f. Durmıyan, oyalanmayan, eğlenmeyen, çabuk. |
| BÎ-DİRİĞ: | f. Esirgemeyen, elinden geleni yapan. * Esirgenmeyen. |
| BÎ-DUHT: | f. Kızı olmıyan. * Zühre Yıldızı. |
| BÎ-EDEB: | Edebsiz. Terbiyesiz. |
| BÎ-EMANÎ: | Emin olmamak. Emniyetsizlik. |
| BÎ-ENBAZ: | şeriki ve benzeri ve eşi olmayan, eşsiz. Allah (C.C.) |
| Bİ-ESRİHİ: | Hep birlikte, hep bir arada. |
| BÎ-FASAL: | (Kürtçe) Fırsat vermeyen, kocaman mahlûk. |
| BÎ-FETRET: | (Bilâ-fetret) Dâimâ, kesiksiz olarak. |
| BÎ-GAH: | f. Vakitsiz, zamansız. |
| BÎ-GÂNE: | Kayıtsız. Alâkasız. * Aldırışsız. Yabancı. Dünya ile alâkayı kesmiş olan. |
| BÎ-GÂNEGÎ: | f. Yabancılık. |
| BÎ-GAREZ: | f. Garezsiz. * Taraf tutmıyan, tarafsız. |
| BÎ-GAYAT: | (Bi-gaye. C.) f. Sonu olmayanlar, sonsuzlar. |
| BÎ-GAYE(T): | Gayetsiz, sonsuz. * Gayesiz. |
| BÎ-GERAN: | f. Sınırsız. |
| BÎ-GIŞŞ: | f. Hilesiz, safi, karışıksız. * Samimi. |
| BÎ-GÜMAN: | f. şeksiz, şüphesiz. |
| BÎ-HABER: | f. Habersiz, bilgisiz. |
| Bİ-HAKKINÌ: | Tamamıyla, hakkıyla. |
| BÎ-HANÜMAN: | f. Çoluk çocuksuz, yersiz yurtsuz. |
| BÎ-HAR: | f. Dikensiz. |
| BÎ-HAREKET: | f. Kımıldamıyan, hareketsiz. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BÎ-AB : | f. Susuz, kuru. * Donuk. * Rezil, utanmaz, hayasız. |
| BÎ : | f. Kelimenin başına getirilerek o kelime menfi yapılır.Misâlleri için, "BİA" kelimesinden sonraki kelimelere bakınız. |