Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| Bİ-Z-ZARURE: | Zarûri olarak, ister istemez. |
| İçerisinde 'Bİ-Z-ZARURE' geçenler | |
| İçerisinde 'Bİ-Z-ZARURE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| Bİ-Z-ZAT : | Kendisi, aslında. Kendi zatı ile. Binefsihi. |
| BÎ-ZAR : | f. Bıkmış, usanmış, fütur getirmiş.* Bezginlik. |
| Bİ- : | Başına eklendiği kelimeyi "e" haline getirir. İle, için mânâlarını vererek Farsçadaki "be" edatıyla aynı vazifeyi görür. Harf-i cerdir. Yâni; kendinden sonraki kelimeyi esre ("İ" diye) okutur. Yemin için de kullanılır. |