Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BİDAA: | (Bidâat) Sermaye, ana para. Tahsil olunmuş ilim. |
| İçerisinde 'BİDAA' geçenler | |
| BÎ-BİDAAT: | f. Sermayesiz. |
| KALİL-ÜL BİDÂA: | Sermayesi az. |
| KEM-BİDAA: | f. Sermayesi az. * Bilgisi zayıf, câhil. Az okumuş. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BİDA' : | (Bid'at. C.) Bid'atlar. Sonradan meydana çıkan şeyler. (Bak: Bid'at) |
| BİD : | Yok olma. |
| Bİ- : | Başına eklendiği kelimeyi "e" haline getirir. İle, için mânâlarını vererek Farsçadaki "be" edatıyla aynı vazifeyi görür. Harf-i cerdir. Yâni; kendinden sonraki kelimeyi esre ("İ" diye) okutur. Yemin için de kullanılır. |