| Kelime | Anlam |
|---|
| BİHİ: | f. Ayva. |
| BİHİM: | O, onları, onlara, onlardan, onlarla mânâlarına gelir ve zamirdir. |
| BİHİMA: | O ikisi, o ikisine, o ikisinden, o ikisiyle mânâlarına gelir ve zamirdir. |
| BİHİN(E): | f. En iyi, pek iyi, seçkin.
Hallaç. |
| İçerisinde 'BİHİ' geçenler |
|---|
| ALÂ-MERATİBİHİM: | Rütbesine ve derecesine göre sırasıyla. |
| BİHİM: | O, onları, onlara, onlardan, onlarla mânâlarına gelir ve zamirdir. |
| BİHİMA: | O ikisi, o ikisine, o ikisinden, o ikisiyle mânâlarına gelir ve zamirdir. |
| BİHİN(E): | f. En iyi, pek iyi, seçkin. * Hallaç. |
| FERBİHÎ: | f. Semizlik, topluluk, etlilik. |
| HEBBİHÎ: | Sallana sallana yürüyen kişi. |
| MA-BİHİ-L-HAYAT: | Yaşamaya sebep olan, hayata vesile olan. |
| MA-BİHİ-L-İFTİHAR: | Kendi ile ve onunla iftihar edilecek şey. |
| MA-BİHİ-L-İMTİYAZ: | Kendisi ile imtiyaz kazanılan şey. |
| MA-BİHİ-L-İSTİHKAK: | Hak etme sebebi. |
| MA-BİHİ-L-İ'TİMAD: | İtimada vesile ve sebep olan şey. |
| MÜTEŞEBBİHÎN: | (Müteşebbih. C.) Benzeyenler, andıranlar. |
| TEKELLÜMÂT-I TESBİHİYE: | Cenab-ı Hakk'ı tesbih eden kelâmlar, konuşmalar.(Demek faaliyetten gelen harekât ve zeval bir tekellümât-ı tesbihiyedir ve kâinattaki faaliyet dahi kâinatın ve envâının sessizce bir konuşması ve konuşturmasıdır. M.) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| BİHİM : | O, onları, onlara, onlardan, onlarla mânâlarına gelir ve zamirdir. |
| BİH : | O, onu, ona, ondan, onunla mânâlarına gelir. |
| Bİ- : | Başına eklendiği kelimeyi "e" haline getirir. İle, için mânâlarını vererek Farsçadaki "be" edatıyla aynı vazifeyi görür. Harf-i cerdir. Yâni; kendinden sonraki kelimeyi esre ("İ" diye) okutur. Yemin için de kullanılır. |