Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BİKR: | (Bikir) Bozulmamış. Temiz. Bekâr. El sürülmemiş. Her şeyin evveli. Eşi benzeri görülmemiş, misli sebkat etmemiş her amel ve vaziyet. |
| BİKR-İ FİKİR: | f. İlk olarak söylenen fikir. |
| BİKR-İ MAZMUN: | İlk def'a söylenmiş mazmun. (Bak: Mazmun) |
| İçerisinde 'BİKR' geçenler | |
| BİKR-İ FİKİR: | f. İlk olarak söylenen fikir. |
| BİKR-İ MAZMUN: | İlk def'a söylenmiş mazmun. (Bak: Mazmun) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BİKR-İ FİKİR : | f. İlk olarak söylenen fikir. |
| BİKA : | Mercimek. |
| Bİ- : | Başına eklendiği kelimeyi "e" haline getirir. İle, için mânâlarını vererek Farsçadaki "be" edatıyla aynı vazifeyi görür. Harf-i cerdir. Yâni; kendinden sonraki kelimeyi esre ("İ" diye) okutur. Yemin için de kullanılır. |