| Kelime | Anlam |
|---|
| BİLÂD: | (Belde. C.) Beldeler. Diyarlar. Memleketler. Şehirler. |
| BİLÂD-I ÂMİRE: | İmar edilmiş, yapılmış beldeler.
Devlet idaresindeki yerler. |
| BİLÂD-I CESİME: | Büyük ülkeler. |
| BİLÂD-I SELÂSE: | Eskiden İstanbul, Edirne ve Bursa'nın üçüne birden verilen isim. |
| BİLADE: | f. Müzevvir, fâsid, fesatçı, ispiyon eden. |
| İçerisinde 'BİLÂD' geçenler |
|---|
| AKSÂ-YI BİLÂD: | Bir memleketin sınır bölgeleri, hudut beldeleri. |
| BİLÂD-I ÂMİRE: | İmar edilmiş, yapılmış beldeler. * Devlet idaresindeki yerler. |
| BİLÂD-I CESİME: | Büyük ülkeler. |
| BİLÂD-I SELÂSE: | Eskiden İstanbul, Edirne ve Bursa'nın üçüne birden verilen isim. |
| BİLADE: | f. Müzevvir, fâsid, fesatçı, ispiyon eden. |
| EKASİ-İ BİLÂD: | Uzak beldeler, en uzak şehirler. |
| FETH-İ BİLAD: | Beldelerin istilâsı, şehirlerin zabtı. |
| HIFZ-I BİLAD U İBAD: | Şehirlerin ve şehir ahalisinin korunması. |
| ÜMM-ÜL BİLÂD: | Mekke-i Mükerreme. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| BİLÂD-I ÂMİRE : | İmar edilmiş, yapılmış beldeler. * Devlet idaresindeki yerler. |
| BİLÂ : | Olmayarak, sahib olmıyan "...sız,...siz" mânâları yerine kullanılan edattır. Kelimenin başına getirilerek menfi mânâ hasıl olur. |
| Bİ- : | Başına eklendiği kelimeyi "e" haline getirir. İle, için mânâlarını vererek Farsçadaki "be" edatıyla aynı vazifeyi görür. Harf-i cerdir. Yâni; kendinden sonraki kelimeyi esre ("İ" diye) okutur. Yemin için de kullanılır. |