Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BİM: | f. Korku, havf. Tehlike. |
| BİM-İ CÂN: | Can korkusu, ölüm korkusu. |
| BİM Ü ÜMİD: | Korku ve ümid. |
| BİMANEND: | Eşsiz, nazirsiz. |
| BİMAR: | (C.: Bimârân) f. Mariz, hasta, alil. |
| BİMARE: | f. Hasta, alil. Muharebeler veya akınlar esnasında ele geçirilen kadın esirlerin ayrıldıkları sınıflardan birinin adı. |
| BİMARHANE: | Tımarhane. Akıl hastahanesi. |
| BİMARİSTAN: | f. Tımarhane. Hastahane. |
| BİM-NAK: | f. Korkmuş. |
| İçerisinde 'BİM' geçenler | |
| BİM-İ CÂN: | Can korkusu, ölüm korkusu. |
| BİM Ü ÜMİD: | Korku ve ümid. |
| BİMANEND: | Eşsiz, nazirsiz. |
| BİMAR: | (C.: Bimârân) f. Mariz, hasta, alil. |
| BİMARE: | f. Hasta, alil. * Muharebeler veya akınlar esnasında ele geçirilen kadın esirlerin ayrıldıkları sınıflardan birinin adı. |
| BİMARHANE: | Tımarhane. Akıl hastahanesi. |
| BİMARİSTAN: | f. Tımarhane. * Hastahane. |
| BİM-NAK: | f. Korkmuş. |
| HOKKA-İ BÎMAĞZ: | Akılsız ahmak kimse. |
| MANEND-İ BÎMİSAL: | Misilsiz, benzersiz olan. |
| PÜR-BİM: | f. Korkmuş. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BİM-İ CÂN : | Can korkusu, ölüm korkusu. |
| Bİ- : | Başına eklendiği kelimeyi "e" haline getirir. İle, için mânâlarını vererek Farsçadaki "be" edatıyla aynı vazifeyi görür. Harf-i cerdir. Yâni; kendinden sonraki kelimeyi esre ("İ" diye) okutur. Yemin için de kullanılır. |