Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BİMARE: | f. Hasta, alil. Muharebeler veya akınlar esnasında ele geçirilen kadın esirlerin ayrıldıkları sınıflardan birinin adı. |
| İçerisinde 'BİMARE' geçenler | |
| İçerisinde 'BİMARE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BİMAR : | (C.: Bimârân) f. Mariz, hasta, alil. |
| BİMANEND : | Eşsiz, nazirsiz. |
| BİM : | f. Korku, havf. * Tehlike. |
| Bİ- : | Başına eklendiği kelimeyi "e" haline getirir. İle, için mânâlarını vererek Farsçadaki "be" edatıyla aynı vazifeyi görür. Harf-i cerdir. Yâni; kendinden sonraki kelimeyi esre ("İ" diye) okutur. Yemin için de kullanılır. |