Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BİRUN: | f. Dışarı, hârici, dış. Fazla. |
| BİRUNANE: | Haddini aşarak. Haddini tecavüz ederek. |
| İçerisinde 'BİRUN' geçenler | |
| BİRUNANE: | Haddini aşarak. Haddini tecavüz ederek. |
| PERDEBİRUN: | f. Utanmaz, açıksaçık konuşan. |
| PERDEBİRUNÂNE: | f. Sıkılmadan, utanmazcasına. Perdeyi kaldırırcasına. Edebsizce. |
| SABİRÎN (SÂBİRÛN): | Sabredenler. (Bak: Sabr) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BİRUNANE : | Haddini aşarak. Haddini tecavüz ederek. |
| BİRA : | (Felemenkçe) İçinde alkol bulunan ve bu sebeple haram olan bir cins içki. |
| Bİ- : | Başına eklendiği kelimeyi "e" haline getirir. İle, için mânâlarını vererek Farsçadaki "be" edatıyla aynı vazifeyi görür. Harf-i cerdir. Yâni; kendinden sonraki kelimeyi esre ("İ" diye) okutur. Yemin için de kullanılır. |