Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BİSMİL-ŞÜDE: | f. Boğazlanmış, kesilmiş. |
| İçerisinde 'BİSMİL-ŞÜDE' geçenler | |
| İçerisinde 'BİSMİL-ŞÜDE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BİSMİL-GÂH : | f. Hayvan kesilen yer, salhâne. |
| BİSMİL : | f. Boğazlanmış, kesilmiş. |
| BİSMİHİ : | Onun adı ile, onun namına. * Allah'ın adıyla. |
| BİSMARK : | (Bak: Prens Bismark) |
| BİSAT : | (C.: Büsüt) Döşek. * Döşeme, kilim, minder. |
| Bİ- : | Başına eklendiği kelimeyi "e" haline getirir. İle, için mânâlarını vererek Farsçadaki "be" edatıyla aynı vazifeyi görür. Harf-i cerdir. Yâni; kendinden sonraki kelimeyi esre ("İ" diye) okutur. Yemin için de kullanılır. |