Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BİTAN: | Deve kolanı. Karnı tok kimse. |
| BİTANE: | (C.: Betâyin) Çarşaf. Kaftan astarı. Dostluk. Hâlis olmak. Kuvvetli olmak. |
| İçerisinde 'BİTAN' geçenler | |
| BİTANE: | (C.: Betâyin) Çarşaf. * Kaftan astarı. * Dostluk. * Hâlis olmak. * Kuvvetli olmak. |
| ZÂBİTÂN: | (Zâbit. C.) Zâbitler. Subaylar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BİTANE : | (C.: Betâyin) Çarşaf. * Kaftan astarı. * Dostluk. * Hâlis olmak. * Kuvvetli olmak. |
| BİTA' : | Bal şerbeti. |
| BÎT : | Kut. Gıda. |
| Bİ- : | Başına eklendiği kelimeyi "e" haline getirir. İle, için mânâlarını vererek Farsçadaki "be" edatıyla aynı vazifeyi görür. Harf-i cerdir. Yâni; kendinden sonraki kelimeyi esre ("İ" diye) okutur. Yemin için de kullanılır. |