Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BİVE: | f. Dul kadın, kocasız kadın. |
| BİVEGÎ: | f. Dulluk. Kocasız kadının hâli. |
| İçerisinde 'BİVE' geçenler | |
| BİVEGÎ: | f. Dulluk. Kocasız kadının hâli. |
| YÂR-I BÎVEFÂ: | Vefasız dost. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BİVEGÎ : | f. Dulluk. Kocasız kadının hâli. |
| BİV : | f. Güve. |
| Bİ- : | Başına eklendiği kelimeyi "e" haline getirir. İle, için mânâlarını vererek Farsçadaki "be" edatıyla aynı vazifeyi görür. Harf-i cerdir. Yâni; kendinden sonraki kelimeyi esre ("İ" diye) okutur. Yemin için de kullanılır. |