Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BA'L: | (C.: Buûl) Cahiliyet devrine mahsus bir put. Güneş Tanrısı. Karıkocadan herbiri. Yılda bir kez yağmur yağan yüksek yer. Hayret. Zaaf, zayıflık. |
| BA'LE: | Erkeğin karısı, zevce. |
| İçerisinde 'BA'L' geçenler | |
| İçerisinde 'BA'L' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BÂ : | Arabçaya göre harfinin okunuşu. Ebced hesabında iki sayısını ifade eder. Mektup ve eski evraklarda Receb ayına işarettir. |