Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BAĞ: | f. Büyük bahçe. Bostan. Üzüm asmaları bulunan yer. Üzüm asması. |
| BAĞDADÎ: | Bağdad şehrine mensub. Bağdad ahalisinden olan. Bağdadlı. Dar, ensiz tahta pervazlarından yapılmış ve üstü sıvanmış bölme veya tavan. |
| BAĞİSTAN: | f. Bağlık ve bahçelik yer. |
| BAĞÇE: | Küçük bağ, bahçe. |
| İçerisinde 'BAĞ' geçenler | |
| ARUSÂN-I BÂĞ: | Tarla çiçekleri. |
| BAĞDADÎ: | Bağdad şehrine mensub. Bağdad ahalisinden olan. Bağdadlı. * Dar, ensiz tahta pervazlarından yapılmış ve üstü sıvanmış bölme veya tavan. |
| BAĞİSTAN: | f. Bağlık ve bahçelik yer. |
| CÜNEYD-İ BAĞDADÎ: | (Hicri: 207-298) Şafii Hz.lerinin talebesinden ders almıştır. Zamanın kutbu sayılmıştır. 30 defa yaya olarak hacca gitmiştir. Büyük velilerdendir. (K.S.) |
| DEBBAĞ: | Derileri sepileyip meşin, sahtiyan, kösele vesaire yapan. |
| EŞCAR-I BAĞ: | Bahçenin, bağın ağaçları. |
| ETFAL-İ BAĞ: | Yeni yetişen körpe hâlindeki fidanlar. |
| BAĞÇE: | Küçük bağ, bahçe. |
| GÜL-BAĞ: | f. Gül bahçesi, gülistan. |
| İNSIBAĞ: | (Sıbg. dan) Boya tutma, boyanma. * Temizlenme. |
| PÜŞTE-İ BAĞ: | Çimenlik, çayırlık. |
| TABBAĞ: | Kılıç yapan kimse. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BAĞDADÎ : | Bağdad şehrine mensub. Bağdad ahalisinden olan. Bağdadlı. * Dar, ensiz tahta pervazlarından yapılmış ve üstü sıvanmış bölme veya tavan. |
| BÂ : | Arabçaya göre harfinin okunuşu. Ebced hesabında iki sayısını ifade eder. Mektup ve eski evraklarda Receb ayına işarettir. |