Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BAŞBUĞ: | t. Osmanlı devrinde başıbozuk veya akıncı kuvvetlerinin kumandanı. Lider. |
| İçerisinde 'BAŞBUĞ' geçenler | |
| İçerisinde 'BAŞBUĞ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BAŞ : | t. Reis, birinci, evvel. Başlıca, en mühim. |
| BÂ : | Arabçaya göre harfinin okunuşu. Ebced hesabında iki sayısını ifade eder. Mektup ve eski evraklarda Receb ayına işarettir. |