Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BAŞIBOZUK: | t. Bir harp çıktığında orduya süvari veya piyade olarak katılan gönüllü asker. Başıbozuk tâbiri, gelişigüzel ve intizamsız idare tarzına da alem olmuştur. Bir zamanlar bu tâbir, asker olmayan siviller için de kullanılmıştır. |
| İçerisinde 'BAŞIBOZUK' geçenler | |
| İçerisinde 'BAŞIBOZUK' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BAŞİK : | (C.: Bevâşık) Atmaca denilen kuş. |
| BAŞ : | t. Reis, birinci, evvel. Başlıca, en mühim. |
| BÂ : | Arabçaya göre harfinin okunuşu. Ebced hesabında iki sayısını ifade eder. Mektup ve eski evraklarda Receb ayına işarettir. |