Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BAHÎL: | Hasis. Cimri. Tamahkâr. Hayırlı işlere malını (varsa bile) harcamayan. |
| BAHÎLÂN: | f. Bahiller, cimriler, tamâhkârlar. |
| BAHİL: | Avâre, başıboş, serseri. Yularsız deve. Deyneği olmayan çoban. |
| BAHİLE: | Arap kabilelerinden birinin ismi. Dul kadın. |
| İçerisinde 'BAHİL' geçenler | |
| BAHÎLÂN: | f. Bahiller, cimriler, tamâhkârlar. |
| BAHİLE: | Arap kabilelerinden birinin ismi. * Dul kadın. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BAHÎLÂN : | f. Bahiller, cimriler, tamâhkârlar. |
| BAHÎ : | şehvete dâir. şehvetle ilgili. |
| BAH : | şehvet. |
| BÂ : | Arabçaya göre harfinin okunuşu. Ebced hesabında iki sayısını ifade eder. Mektup ve eski evraklarda Receb ayına işarettir. |