Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BÂHİRE: | Dikenli ağaç. Çok koşan cins bir deve. |
| BÂHİRE: | Vapur. Gemi. |
| BAHİRE: | Kulağı kesik deve. |
| İçerisinde 'BAHİRE' geçenler | |
| İFRAC-ÜL BÂHİRE: | Geminin kıyıdan veya iskeleden açılması. |
| MEDAYİH-İ BÂHİRE: | Çok açıktan birisini veya bir şeyi övmek, medhetmek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BÂHİR : | Yalancı. Ahmak, serseri adam. * Kırmızı kan. |
| BAHÎ : | şehvete dâir. şehvetle ilgili. |
| BAH : | şehvet. |
| BÂ : | Arabçaya göre harfinin okunuşu. Ebced hesabında iki sayısını ifade eder. Mektup ve eski evraklarda Receb ayına işarettir. |