| Kelime | Anlam |
|---|
| BAHŞ: | f. Bağış. Verme. İhsan. |
| BAHŞ-I KALENDERÎ: | Cömertçe ihsan yapma, dağıtma. |
| BAHŞAYENDE: | f. Bağışlayıcı, afvedici. |
| BAHŞAYİŞ: | f. Bağışlayış. İhsan. İhsan etmek. Afv. Atiyye. |
| BAHŞENDE: | f. Bağışlayan, ihsan eden. Afveden. |
| BAHŞİŞ: | f. Lütfedip verilen para. Fazladan, iyilik olsun diye verilen. İhsan. Hediye, mükâfat. |
| BAHŞÛDE: | f. Bağışlanmış, verilmiş.
Afvedilmiş. |
| İçerisinde 'BAHŞ' geçenler |
|---|
| ALÂKABAHŞ: | f. İlgi uyandıran. Alâka uyandıran. |
| ÂRÂM-BAHŞ: | f. Dinlendirici, dinlendiren, ârâm veren. |
| ATA-BAHŞ: | f. Bahşiş veren. |
| ÂRÂM-BAHŞ: | f. Dinlendirici, dinlendiren, ârâm veren. |
| ATA-BAHŞ: | f. Bahşiş veren. |
| BAHŞ-I KALENDERÎ: | Cömertçe ihsan yapma, dağıtma. |
| BAHŞAYENDE: | f. Bağışlayıcı, afvedici. |
| BAHŞAYİŞ: | f. Bağışlayış. İhsan. İhsan etmek. Afv. Atiyye. |
| BAHŞENDE: | f. Bağışlayan, ihsan eden. Afveden. |
| BAHŞİŞ: | f. Lütfedip verilen para. Fazladan, iyilik olsun diye verilen. İhsan. Hediye, mükâfat. |
| BAHŞÛDE: | f. Bağışlanmış, verilmiş. * Afvedilmiş. |
| CAN-BAHŞ: | f. Hayat bağışlayan, can veren. Sevgili. Cenâb-ı Hak. Allah. |
| CİLÂ-BAHŞ: | Parlaklık veren, parlatan. |
| DÂD-BAHŞ: | f. Hakkı yerine getiren, adaletli. |
| FERAH-BAHŞ: | f. Sevinç veren, sevindiren. Ferah bağışlayan. |
| FERYAD-BAHŞA: | f. Feryâd ettiren, bağırttıran. |
| FEYZ-BAHŞ: | f. Feyiz ve bereket veren, feyiz bağışlayan. |
| HALAVETBAHŞ: | f. Zevk veren, hâlâvet veren. |
| HANDEBAHŞA: | f. Güldürücü, tebessüm ettirici. |
| HATABAHŞ: | f. Kabahatleri affeden, kusurları bağışlayan. |
| HAYAT-BAHŞ: | f. Hayat bağışlayan, hayat veren, zindelik veren. |
| HAYRET-BAHŞ: | f. Hayret veren, şaşırtan. |
| HAYRET-BAHŞÂ: | f. Hayret veren, şaşkınlık veren, hayrete düşüren. |
| HAZIRBAHŞ: | f. Hazırlanmış, hazır olmuş. * Hazır ol! emri. |
| HIYRE-BAHŞ: | f. Göz kamaştıran, aklı durduran. |
| HALAVETBAHŞ: | f. Zevk veren, hâlâvet veren. |
| HANDEBAHŞA: | f. Güldürücü, tebessüm ettirici. |
| HAYRET-BAHŞ: | f. Hayret veren, şaşırtan. |
| İBRETBAHŞ: | f. İbret veren, ibreti iktiza eden. |
| İFAZA-BAHŞ: | f. Feyizlendiren, feyiz aldıran. |
| KÂMBAHŞ: | f. Herkesin isteğini yerine getiren. * Bağışçı, ihsan edici. |
| KANAATBAHŞ: | f. Kanaat verici, inandırıcı. |
| KASVET-BAHŞ: | f. Kasvet ve sıkıntı veren. |
| KELÂL-BAHŞ: | f. Sıkıcı, yorucu. Yorgunluk getiren. |
| LERZEBAHŞ: | f. Titreme veren, titreten. |
| LERZEBAHŞ: | f. Titreme veren, titreten. |
| MENFAATBAHŞ: | f. Faydalı, yararlı. Menfaat ve fayda veren. |
| MERAMBAHŞ: | f. Bir kimseye isteyip arzuladığı şeyi veren. |
| MERHAMETBAHŞ: | f. Merhamet eden. Merhametli. |
| MESTÎ-BAHŞ: | f. Sarhoşluk veren, sarhoş edici. Bayıltıcı. |
| MERHAMETBAHŞ: | f. Merhamet eden. Merhametli. |
| NEFRETBAHŞ: | f. İnsana nefret veren, iğrendiren, tiksindiren. |
| NEŞAT-BAHŞ: | f. Sevinç ve neşe bağışlayan. |
| NEŞVEBAHŞ: | f. Keyif ve neşe veren. Neşelendiren. |
| NETİCEBAHŞ: | f. Neticelendiren, sonuçlandıran. Netice veren. |
| NURBAHŞ: | f. Işık saçan, aydınlatan, parlatan. |
| NEŞVEBAHŞ: | f. Keyif ve neşe veren. Neşelendiren. |
| PİRAYEBAHŞ: | f. Süsleyici, süs veren. |
| PİRAYEBAHŞ: | f. Süsleyici, süs veren. |
| REVAN-BAHŞ(A): | f. Canlandırıcı, can bağışlayıcı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| BAHŞ-I KALENDERÎ : | Cömertçe ihsan yapma, dağıtma. |
| BAH : | şehvet. |
| BÂ : | Arabçaya göre harfinin okunuşu. Ebced hesabında iki sayısını ifade eder. Mektup ve eski evraklarda Receb ayına işarettir. |