Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BAHANE-CÛ: | f. Bahane arayan, fırsat kollayan. |
| İçerisinde 'BAHANE-CÛ' geçenler | |
| İçerisinde 'BAHANE-CÛ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BAHANE : | f. Vesile. Sebeb. * Yalandan özür. * Kusur. Noksan. * Garaz. |
| BAHANDAT : | Gövdeli, besili kadın. |
| BÂHA : | Ev ortası. |
| BAH : | şehvet. |
| BÂ : | Arabçaya göre harfinin okunuşu. Ebced hesabında iki sayısını ifade eder. Mektup ve eski evraklarda Receb ayına işarettir. |