Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
BAHAR: Güzellik.
Güzel.
Papatya.
Ölçek.
Put, sanem.
Atılmış pamuk.
Tarçın, karanfil ve karabiber gibi güzel kokulu ve ısıtıcı tohumlar ki, bazı yiyecek ve içeceklere de karıştırılır.
Sığır gözü.
İyi kokulu bir sarı çiçek.
BAHAR: f. Kış ile yaz arasındaki mevsim. İlk bahar. Rebi'.
BAHAR-I HAYAT: Hayatın baharı olan gençlik çağı.
BAHAR-I ÖMR: Ömrün baharı, gençlik.
BAHAR: Ağız kokusu.
BAHARAT: Karanfil, tarçın, karabiber gibi sert kokulu şeyler.
BAHARET: Üstünlük, seçkinlik.
BAHARET: Galip olmak.
BAHARÎ: İlkbahara âit. İlkbaharla ilgili.
BAHARİSTAN: f. İlkbaharın hüküm sürdüğü zaman.
Yeşil ve çiçekli yer.
Molla Câmi'nin eseri.
BAHARİYYE: Edb: Birini övmek için yazılan ve bahar tasviriyle başlayan kaside.
Tar : Yeniçeri ağasından itibaren padişah tarafından Yeniçeri kâtibiyle ocak ağalarına verilen baharlık.
İçerisinde 'BAHAR' geçenler
ATEŞ-İ BAHAR: Lâle. * Kırmızı renkli gül.
BAHAR-I HAYAT: Hayatın baharı olan gençlik çağı.
BAHAR-I ÖMR: Ömrün baharı, gençlik.
BAHARAT: Karanfil, tarçın, karabiber gibi sert kokulu şeyler.
BAHARET: Üstünlük, seçkinlik.
BAHARET: Galip olmak.
BAHARÎ: İlkbahara âit. İlkbaharla ilgili.
BAHARİSTAN: f. İlkbaharın hüküm sürdüğü zaman. * Yeşil ve çiçekli yer. * Molla Câmi'nin eseri.
BAHARİYYE: Edb: Birini övmek için yazılan ve bahar tasviriyle başlayan kaside. * Tar : Yeniçeri ağasından itibaren padişah tarafından Yeniçeri kâtibiyle ocak ağalarına verilen baharlık.
EBR-İ BAHAR: Bahar bulutu.
ESHAR-I BAHAR: Bahar sabahları.
EVVEL-BAHAR: Nevbahar. İlkbahar.
EZHAR-I NEV-BAHÂR: Bahar çiçekleri.
FASL-I BAHAR: İlkbahar.
HENGÂM-I BAHAR: Bahar mevsimi.
İLKBAHAR: t. Mart, nisan ve mayıs aylarını içine alan mevsim.
KÖHNEBAHAR: Sonbahar.
MEVCUDAT-I BAHARİYE: Bahar mevsimindeki renk renk, çeşit çeşit varlıklar.
NESİM-İ NEVBAHÂR: İlkbahar rüzgârı, tan yeli.
NEVBAHAR: f. İlkbahar.
NEVBAHAR-I ÖMR: Ömrün ilkbaharı.
NEVBAHARÎ: f. İlkbaharla ilgili.
REVNAK-I BAHAR: Baharın güzellik ve tazeliği.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
BAHAR-I HAYAT : Hayatın baharı olan gençlik çağı.
BÂHA : Ev ortası.
BAH : şehvet.
BÂ : Arabçaya göre harfinin okunuşu. Ebced hesabında iki sayısını ifade eder. Mektup ve eski evraklarda Receb ayına işarettir.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...