Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BAKİYYET-ÜS-SÜYÛF: | Kılıçtan kurtulan kimseler. Mc: Arta kalan kişiler. |
| İçerisinde 'BAKİYYET-ÜS-SÜYÛF' geçenler | |
| İçerisinde 'BAKİYYET-ÜS-SÜYÛF' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BAKİYYE : | Artık. Geri kalan. Artan. |
| BÂKİYÂNE : | f. Ağlayarak. |
| BÂKİ : | Ebedî, dâimî. Sonu gelmez. Ölmez. * Sonsuz. * Cenab-ı Hak. * Artan. Geri kalan. * Bundan başka.(Madem beka, Bâki-i Zülcelâl'e mahsustur ve mâdem Bâki'nin esması bâkiyedir ve mâdem Bâki'nin âyineleri Bâki'nin rengini, hükmünü alır ve bir nevi bekaya mazhar olur. L.) |
| BÂK : | f. Korku, havf, çekinme, sakınma. |
| BÂ : | Arabçaya göre harfinin okunuşu. Ebced hesabında iki sayısını ifade eder. Mektup ve eski evraklarda Receb ayına işarettir. |