Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BAKL: | (C.: Bükûl) Tere ve sebzevatın her birisi. Sakal bitmek ve diş çıkmak mânâsına mastardır. |
| BAKLA': | Bakla. şahtere dedikleri ota " baklat-ül melik" derler. Semizotu denilen bitki. |
| İçerisinde 'BAKL' geçenler | |
| BAKLA': | Bakla. * şahtere dedikleri ota " baklat-ül melik" derler. * Semizotu denilen bitki. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BAKLA' : | Bakla. * şahtere dedikleri ota " baklat-ül melik" derler. * Semizotu denilen bitki. |
| BÂK : | f. Korku, havf, çekinme, sakınma. |
| BÂ : | Arabçaya göre harfinin okunuşu. Ebced hesabında iki sayısını ifade eder. Mektup ve eski evraklarda Receb ayına işarettir. |