Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BALİ: | Eski, köhne. |
| BALİDE: | f. Gelişmiş, uzamış, büyümüş. |
| BÂLİĞ: | (Bâliğa) Yetişmiş. Olgun yaşına gelmiş. Aklı kemal bulmuş, erişmiş, varmış. |
| BÂLİĞ: | f. Boynuzdan yapılan kadeh. |
| BÂLİGA: | Koyun ve keçi ayağı. |
| BALİMEZ: | 16. ve 17. yy. larda Osmanlılar tarafından kara ve deniz savaşlarında kullanılan uzun menzilli top. (Bak: Balyemez) |
| BALİN: | f. Yastık. Koltuk. İskemle yerine kullanılan yuvarlak yastık. |
| BALİNA: | Denizde yaşıyan ve yaklaşık olarak 20 ilâ 35 metre kadar uzunlukta olan memeli hayvan. |
| BALİN-PEREST: | Hizmetçi, hâdim, hademe. Tenbel, uykucu. |
| BALİSTİK: | yun. Merminin ateşlendikten sonra hedefe varıncaya kadar uğradığı te'sirleri tedkik edip inceleyen ilim dalı. |
| BALİŞ: | f. Yastık. Altın. Nakit. |
| BALİYE: | Zayıf ve çürümüş olan şey. |
| İçerisinde 'BALİ' geçenler | |
| AKL-I BÂLİĞ: | Yetişmiş genç. Erginlik hâli. Onbeşini doldurmuş genç. |
| BALİDE: | f. Gelişmiş, uzamış, büyümüş. |
| BÂLİĞ: | (Bâliğa) Yetişmiş. Olgun yaşına gelmiş. Aklı kemal bulmuş, erişmiş, varmış. |
| BÂLİĞ: | f. Boynuzdan yapılan kadeh. |
| BÂLİGA: | Koyun ve keçi ayağı. |
| BALİMEZ: | 16. ve 17. yy. larda Osmanlılar tarafından kara ve deniz savaşlarında kullanılan uzun menzilli top. (Bak: Balyemez) |
| BALİN: | f. Yastık. Koltuk. İskemle yerine kullanılan yuvarlak yastık. |
| BALİNA: | Denizde yaşıyan ve yaklaşık olarak 20 ilâ 35 metre kadar uzunlukta olan memeli hayvan. |
| BALİN-PEREST: | Hizmetçi, hâdim, hademe. * Tenbel, uykucu. |
| BALİSTİK: | yun. Merminin ateşlendikten sonra hedefe varıncaya kadar uğradığı te'sirleri tedkik edip inceleyen ilim dalı. |
| BALİŞ: | f. Yastık. * Altın. * Nakit. |
| BALİYE: | Zayıf ve çürümüş olan şey. |
| EBALİS: | (Ebâlise) (İblis. C.) İblisler, şeytanlar. |
| ÇÂR-BÂLİŞ(T): | f. Evvelce padişahların ve makamca büyük olanların üzerlerine oturdukları dört katlı şilte. * Dört unsur. |
| İSTİKBALÎ: | Gelecek zamanla alâkalı. İstikbale mensub. |
| İSTİKBALİYYE: | Edb: Yeni gelen bir kimsenin karşılanması sebebiyle yazılan manzume. |
| LÂUBALİ: | Alâkasız, kayıtsız, hürmetsiz, dikkatsiz. Senli benli. ("Lâ" harfi ile" Ubâli" muzari fiilinden müteşekkildir.) |
| LÂUBALİYANE: | f. Lâubalilikle. Kayıtsız, alâkasız, saygısız ve dikkatsiz bir şekilde. Senli benli olarak. |
| MEBALİĞ: | (Meblâğ. C.) Paralar, akçeler. |
| MÜTEBALİ: | Tecrübe edip deniyen adam. |
| MÜTEBALİH: | Kendini ebleh gösteren. Bönlük tavrı takınan. |
| NA-BALİG: | f. Henüz büluğa ermemiş, daha bâliğ olmamış. * Erişmemiş, yetişmemiş. |
| NAZBALİN: | f. Yastık. |
| NAZBALİŞ: | f. Yastık. |
| SERBALİN: | f. Baş yastığı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BALİDE : | f. Gelişmiş, uzamış, büyümüş. |
| BÂL : | f. Kanat. * Kol, pazu. * Kol, cenah.* Üst, yukarı. * Boybos, endam. |
| BÂ : | Arabçaya göre harfinin okunuşu. Ebced hesabında iki sayısını ifade eder. Mektup ve eski evraklarda Receb ayına işarettir. |