Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BAM: | Dam. Çatı. Kubbe. Kemer Sakf. Sabah vakti. Telli sazlarda en kalın tel. |
| BAM-I BÜLEND: | Yüksek çatı. Gökyüzü, sema. |
| BAM-I ÇEŞM: | Gözkapağı. |
| BAMDAD(AN): | f. Sabah, sabahleyin, seher vakti. Tan yeri. |
| BAMDADÎ: | f. Seher vakti, erken. |
| BAME: | f. Sakalı gür olan. Sık, uzun ve kaba olan sakal. |
| BAM-GAH: | f. Seher vakti. Seher vaktinde. |
| İçerisinde 'BAM' geçenler | |
| ABAM: | şişman kimse. |
| BAM-I BÜLEND: | Yüksek çatı. * Gökyüzü, sema. |
| BAM-I ÇEŞM: | Gözkapağı. |
| BAMDAD(AN): | f. Sabah, sabahleyin, seher vakti. Tan yeri. |
| BAMDADÎ: | f. Seher vakti, erken. |
| BAME: | f. Sakalı gür olan. * Sık, uzun ve kaba olan sakal. |
| BAM-GAH: | f. Seher vakti. * Seher vaktinde. |
| DARBAM: | f. Direk, kiriş. |
| ŞEBAM: | Anasını emmesin diye kuzu ve oğlak ağzına takılan ağaç ağızlık. * Araptan bir kabile. |
| ŞEBAMAN: | Paça bağı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BAM-I BÜLEND : | Yüksek çatı. * Gökyüzü, sema. |
| BÂ : | Arabçaya göre harfinin okunuşu. Ebced hesabında iki sayısını ifade eder. Mektup ve eski evraklarda Receb ayına işarettir. |