Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BAR-BER: | f. Hamal, yük taşıyan kimse. |
| BAR-BERDAR: | f. Sabırlı, tahammüllü. Yük kaldıran. Hamal. |
| İçerisinde 'BAR-BER' geçenler | |
| BAR-BERDAR: | f. Sabırlı, tahammüllü. * Yük kaldıran. * Hamal. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BAR-BERDAR : | f. Sabırlı, tahammüllü. * Yük kaldıran. * Hamal. |
| BÂR-I DİL : | Gönül yükü, elem, keder, gam, hüzün. |
| BÂR : | f. Ek olup "saçan, yağdıran, döken, ışık veren" gibi mânâda kelimeler teşkil edilir. Meselâ: Ateşbâr : Ateş saçan. Ateş yağdıran. |
| BÂ : | Arabçaya göre harfinin okunuşu. Ebced hesabında iki sayısını ifade eder. Mektup ve eski evraklarda Receb ayına işarettir. |