Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BAYİN: | (Beyn. den) Aralayıcı. Ayıran. Ayırıcı. |
| İçerisinde 'BAYİN' geçenler | |
| MÜBAYİN: | Farklı. Başka türlü. Muhalif. Diğerinin zıddı. Aksi. |
| MÜTEBAYİN: | Birbirine uymayan. Birbirine zıt olan. Birbirinden ayrı. |
| TALÂK-I BÂYİN: | Yeniden evleniyorlarmış gibi kadının rızası ile tekrar nikâh edilmedikçe geri alınamayacağı talâk. Kadın istemiyorsa erkek zorla alamaz. İddet sırasında kadın, erkeğin evinde kalmaz. Erkek üçüncü defa verdiği bâin talaktan sonra, üzerinden hulle geçmeden karısını bir daha (kadın istese de) alamaz. (Bak: Hulle) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BAYİ' : | Satıcı. Mal satan. |
| BAY : | f. Bey. Mir. Emir. Zengin. |
| BÂ : | Arabçaya göre harfinin okunuşu. Ebced hesabında iki sayısını ifade eder. Mektup ve eski evraklarda Receb ayına işarettir. |