Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BAZİL: | (C.: Büzül-Bevâzil) Sekiz dokuz yaşında olan deve. Devenin, önce biten dişi. Şey. Kan akan baş yarığına "şecce-i bâzile" denir. |
| BAZİL: | (Bezil. den) Bol bol veren, dağıtan. Cömert. |
| BAZİLE: | Tıb: Göğüs veya karnın içinde husule gelen gaz veya su şişlerinin mahfazasını delmeye mahsus ve boru içinde mahfuz bir mil. |
| İçerisinde 'BAZİL' geçenler | |
| BAZİLE: | Tıb: Göğüs veya karnın içinde husule gelen gaz veya su şişlerinin mahfazasını delmeye mahsus ve boru içinde mahfuz bir mil. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BAZİLE : | Tıb: Göğüs veya karnın içinde husule gelen gaz veya su şişlerinin mahfazasını delmeye mahsus ve boru içinde mahfuz bir mil. |
| BÂZİ : | f. Oyun. Eğlence. |
| BÂZ : | f. Doğan. Yırtıcı kuş. Av kuşu. * Açık. * Ayırma. Temyiz etme. * İniş. |
| BÂ : | Arabçaya göre harfinin okunuşu. Ebced hesabında iki sayısını ifade eder. Mektup ve eski evraklarda Receb ayına işarettir. |