Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BEDEN: | (C.: Ebdân) Gövde, vücut, ten. Vücudun kol, bacak ve baş gibi ayrıca kısımlarından başka diğer merkezi kısmı. Ağacın dal ve budaktan başka olan kısmı, kütük. Kale bedeni. |
| BEDENE: | (C.: Büdün) Kurbanlık deve. |
| BEDENEN: | Vücutça. Beden ile. |
| İçerisinde 'BEDEN' geçenler | |
| AKTÂR-I BEDEN: | Vücudun her tarafı. |
| BEDENE: | (C.: Büdün) Kurbanlık deve. |
| BEDENEN: | Vücutça. Beden ile. |
| EBEDEN: | (Ebedâ) Devamlı olarak. Kat'â ve aslâ. Hiçbir vakit. |
| GÜLBEDEN: | f. Vücudu gül gibi nâzik ve lâtif olan. |
| İDMAN-I BEDEN: | Beden idmanı, jimnastik. |
| İFNA-Yİ BEDEN: | Vücudu yok etme, öldürme. |
| İLM-İ BEDEN: | (İlm-ül ebdân) Hekimlik bilgisi, tabâbet. |
| KUHBEDEN: | f. Dağ gibi iri vücutlu kimse. İri yarı kişi. |
| MÜEBBEDEN: | Dâimî olarak. Ebedî surette. |
| NÂZİK-BEDEN: | f. Vücudu, bedeni nâzik olan. |
| RİYAZET-İ BEDENİYE: | Cimnastik. Bedenî riyazet. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BEDENE : | (C.: Büdün) Kurbanlık deve. |
| BEDE' : | Başlayış. Başlama. Bir şeyi başkasından evvel işlemek. |
| BED' : | (C.: Ebdâ-Büdü') İslâm içinde kazılan kuyu. * Evvel, ibtidâ, başlangıç. * Hisse, nasip. * Başlama, başlayış, ilk. |
| BERK-ÂSÂ : | şimşek gibi. Berk gibi. |