Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BEDENEN: | Vücutça. Beden ile. |
| İçerisinde 'BEDENEN' geçenler | |
| İçerisinde 'BEDENEN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BEDENE : | (C.: Büdün) Kurbanlık deve. |
| BEDEN : | (C.: Ebdân) Gövde, vücut, ten.* Vücudun kol, bacak ve baş gibi ayrıca kısımlarından başka diğer merkezi kısmı. * Ağacın dal ve budaktan başka olan kısmı, kütük. * Kale bedeni. |
| BEDE' : | Başlayış. Başlama. Bir şeyi başkasından evvel işlemek. |
| BED' : | (C.: Ebdâ-Büdü') İslâm içinde kazılan kuyu. * Evvel, ibtidâ, başlangıç. * Hisse, nasip. * Başlama, başlayış, ilk. |
| BERK-ÂSÂ : | şimşek gibi. Berk gibi. |