Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BEHİ: | Şirin, lâtif, gökçek. (Bak: Behiye) |
| BEHİC: | Güleryüzlü. Güzel. Şen. Şâduman olan. |
| BEHİCE: | Şen, güzel. Güler yüzlü kadın. |
| BEHİM: | Düz siyah şey. Alacasız hayvan. Dik, pürüzsüz ses. |
| BEHİM: | (Behime) Dört ayaklı hayvan. |
| BEHİMÂT: | Hayvanlar. |
| BEHİME: | (Bak: Behim) |
| BEHİMÎ: | Hayvanca, hayvana mahsus ve müteallik. Hayvanlık. |
| BEHİMİYYET: | Hayvanlık, canlı olmakla beraber akılsız oluş. |
| BEHİN: | (Bak: Bihin)BEHİR(E) : Nefesi sıkışıp çok soluyan kimse. Nefesdarlığı olan. Göğüsdarlığı hastalığı sebebiyle solumaktan yol yürüyemiyen kimse. |
| BEHİŞT: | f. Cennet. Ahirette iyi kulların gideceği mükâfat yeri. Adn. Firdevs. |
| BEHİŞT-İ GINÂ: | Cenab-ı Hak'tan başka hiç kimseye minnet etmeden hâsıl olan saadet, cennet. Gına ve istiğnânın cenneti. |
| BEHİŞT-HIRÂM: | f. Cennete gitmiş. |
| BEHİŞTÎ: | f. Behiştle ilgili, cennetlik. |
| BEHİŞT-NİŞİN: | f. Cennette oturan. |
| BEHİŞT-ZÂR: | f. Cennet gibi yer. |
| BEHİTE: | İftira etmek. Kabile ismi. |
| BEHİYE: | Güzel. |
| BEHİŞT-ZÂR: | f. Cennet gibi yer. |
| BEHİŞT-NİŞİN: | f. Cennette oturan. |
| BEHİŞTÎ: | f. Behiştle ilgili, cennetlik. |
| İçerisinde 'BEHİ' geçenler | |
| BEHBEHÎ: | Etli ve gövdeli, kişi. Bahadır, yiğit, kahraman. |
| BEHİC: | Güleryüzlü. Güzel. Şen. Şâduman olan. |
| BEHİCE: | Şen, güzel. Güler yüzlü kadın. |
| BEHİM: | Düz siyah şey. * Alacasız hayvan. * Dik, pürüzsüz ses. |
| BEHİM: | (Behime) Dört ayaklı hayvan. |
| BEHİMÂT: | Hayvanlar. |
| BEHİME: | (Bak: Behim) |
| BEHİMÎ: | Hayvanca, hayvana mahsus ve müteallik. Hayvanlık. |
| BEHİMİYYET: | Hayvanlık, canlı olmakla beraber akılsız oluş. |
| BEHİN: | (Bak: Bihin)BEHİR(E) : Nefesi sıkışıp çok soluyan kimse. Nefesdarlığı olan. * Göğüsdarlığı hastalığı sebebiyle solumaktan yol yürüyemiyen kimse. |
| BEHİŞT: | f. Cennet. Ahirette iyi kulların gideceği mükâfat yeri. Adn. Firdevs. |
| BEHİŞT-İ GINÂ: | Cenab-ı Hak'tan başka hiç kimseye minnet etmeden hâsıl olan saadet, cennet. Gına ve istiğnânın cenneti. |
| BEHİŞT-HIRÂM: | f. Cennete gitmiş. |
| BEHİŞTÎ: | f. Behiştle ilgili, cennetlik. |
| BEHİŞT-NİŞİN: | f. Cennette oturan. |
| BEHİŞT-ZÂR: | f. Cennet gibi yer. |
| BEHİTE: | İftira etmek. * Kabile ismi. |
| BEHİYE: | Güzel. |
| BEHİŞT-ZÂR: | f. Cennet gibi yer. |
| BEHİŞT-NİŞİN: | f. Cennette oturan. |
| BEHİŞTÎ: | f. Behiştle ilgili, cennetlik. |
| CÂ-Yİ BEHİŞTÎ: | Cennet gibi yer. |
| CÂ-Yİ BEHİŞTÎ: | Cennet gibi yer. |
| RUBEHÎ: | f. Kurnazlık. Tilkilik. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BEHİC : | Güleryüzlü. Güzel. Şen. Şâduman olan. |
| BEHA : | Gökçek olmak, şirin ve lâtif olmak. |
| BERK-ÂSÂ : | şimşek gibi. Berk gibi. |