Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BEKK: | Bir şeyi kakmak. |
| BEKKÂÎN: | (Bükâ. dan) Ağlayanlar. |
| BEKKE: | Mekke-i Mükerreme'nin eski ismi. Bir yerde toplanmak. Bir yere cem'olmak. İzdihamlık, kalabalık. |
| İçerisinde 'BEKK' geçenler | |
| BEKKÂÎN: | (Bükâ. dan) Ağlayanlar. |
| BEKKE: | Mekke-i Mükerreme'nin eski ismi. * Bir yerde toplanmak. Bir yere cem'olmak. * İzdihamlık, kalabalık. |
| HABİB-ÜL BEKKÂÎN: | Ağlayanların sevgilisi. Ağlayanların habibi. |
| MÜBEKKÎ: | Ağlatıcı. |
| MÜTEBEKKİM: | (Bekem. den) Konuşurken kekeleyen, tutulup kalan. |
| MÜTEBEKKİMÂNE: | f. Kekeliyerek, dili tutularak. |
| TEBEKKÜL: | Karışmak. |
| TEBEKKÜM: | (Bekem. den) Dili tutulma. Konuşurken tutulup kalma. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BEKKÂÎN : | (Bükâ. dan) Ağlayanlar. |
| BEK' : | Birbiri ardınca şiddetle vurmak. * Karşılayıp istikbâl etmek. |
| BERK-ÂSÂ : | şimşek gibi. Berk gibi. |