Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BELİĞ: | Edb: Belâgatli kimse. Meramını tamamen, noksansız ve güzel sözlerle anlatmağa muktedir olan. Kâfi derecede olan. Yeter olan. |
| İçerisinde 'BELİĞ' geçenler | |
| SA'Y-İ BELİĞ: | Emek harcayarak gereği gibi çalışma. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BELİ : | f. Evet. |
| BEL : | Bilâkis, belki, katiyyetle, ihtimaldir, öyle, dahi kelimeleri mânasına tercüme edilir. İ'rab edatıdır. |
| BERK-ÂSÂ : | şimşek gibi. Berk gibi. |