Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BELDE: | Memleket, şehir. Büyük köy. Yer, arz. Göğüs, sadır. İki kaş arasında kıl olmayıp açık olması. |
| BELDE-İ TAYYİBE: | Güzel ve hoş belde. Medine-i Münevvere. |
| İçerisinde 'BELDE' geçenler | |
| ARZ-I BELDE: | Ast: Herhangi bir bölgenin üstünden geçen arz dairesi. |
| ARZ-I BELDE TA'YİNİ: | Ast: Herhangi bir bölgede kutup yıldızı veya diğer yıldızlarla astronomik hesaplar yapmak suretiyle o yerin arzını tayin etmek. |
| BELDE-İ TAYYİBE: | Güzel ve hoş belde. Medine-i Münevvere. |
| EŞRAF-I BELDE: | Memleketin ileri gelenleri. |
| FİNÂ-İ BELDE: | Beldenin civarı. |
| SÜKKÂN-I BELDE: | Şehirde oturanlar. Şehir sâkinleri. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BELDE-İ TAYYİBE : | Güzel ve hoş belde. Medine-i Münevvere. |
| BELDAH : | Kişinin kendini yere vurması. |
| BEL : | Bilâkis, belki, katiyyetle, ihtimaldir, öyle, dahi kelimeleri mânasına tercüme edilir. İ'rab edatıdır. |
| BERK-ÂSÂ : | şimşek gibi. Berk gibi. |