Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BELEDÎ: | (Beled. den) şehir veya kasaba ahalisinden olan, şehirli. Şehir ve kasabaya ait. Belediye İdaresine mensub. Mahallî, yerli. |
| BELEDİYE: | Bir şehir veya kasabanın temizliği, bayındırlığı ve nizamiyle ilgilenen daire. |
| İçerisinde 'BELEDÎ' geçenler | |
| BELEDİYE: | Bir şehir veya kasabanın temizliği, bayındırlığı ve nizamiyle ilgilenen daire. |
| ZÂBITA-İ BELEDİYE: | Belediye zâbıtası. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BELEDİYE : | Bir şehir veya kasabanın temizliği, bayındırlığı ve nizamiyle ilgilenen daire. |
| BELED : | (Belde. C.) Beldeler. Memleketler. |
| BELEC : | Zâhir ve rûşen olmak. Gözükmek. |
| BEL : | Bilâkis, belki, katiyyetle, ihtimaldir, öyle, dahi kelimeleri mânasına tercüme edilir. İ'rab edatıdır. |
| BERK-ÂSÂ : | şimşek gibi. Berk gibi. |