Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BERRÎ: | Toprağa ait, kara ile ilgili. |
| BERRİYE: | Toprağa âit. Çöl. Beyaban. Sahra. Kara askeri. Piyade. |
| İçerisinde 'BERRÎ' geçenler | |
| ASÂKİR-İ BERRİYYE $: | Kara askerleri. |
| BERRİYE: | Toprağa âit. * Çöl. Beyaban. Sahra. * Kara askeri. Piyade. |
| HAYVAN-I BERRÎ: | Karada yaşayan hayvan. |
| HAYVANAT-I BERRİYYE: | Kara hayvanları, karada yaşıyan hayvanlar. |
| MERAKİB-İ BERRİYE: | Araba, otomobil, kamyon, at vs. gibi kara nakil vasıtaları. |
| MİL-İ BERRÎ: | Kara mili. (1609 metre) |
| MÜBERRİD: | (Berd. den) Soğutan, soğutucu.* Karlık. Su soğutan damacana. |
| MÜTEBERRİ: | Teberri eden, yüz çeviren. |
| MÜTEBERRİ': | Bağışlayan, teberru eden. Bağışta bulunan. |
| MÜTEBERRİD: | Soğuyan. |
| MÜTEBERRİK(E): | (Bereket. den) Mübarek sayılan, teberrük eden, uğurlu. |
| MÜTEBERRİKEN: | Mübarek sayarak, uğur bilerek. |
| MÜTEBERRİR: | Teberrür eden, Allah'a derinden ve içten itaat eden. |
| MÜTEBERRİZ: | Beliren, meydana çıkan, teberrüz eden. |
| TEBERRİ: | Alâkasız olma. Sevmeyip yüz çevirme. * Temiz olma. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BERRİYE : | Toprağa âit. * Çöl. Beyaban. Sahra. * Kara askeri. Piyade. |
| BERR : | (C.: Ebrâr) Va'dinde sâdık. Sözünde duran. Muhsin. Keremkâr. * Nimetleri herkese, umuma ihsan eden. * Gerçeklik, sıdk. * Susuz, kuru yerler. * Toprak. Yeryüzü, yer. |
| BERK-ÂSÂ : | şimşek gibi. Berk gibi. |