Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| BESS: | İçindekini açığa vurmak. Neşretmek, yaymak. Ayırmak. Dert, keder. Merak. |
| BESS: | Parça parça olmak, dağılıp serpilmek. |
| BESSAM: | Güler yüzlü olan adam. Çok gülen kimse. |
| BESSASE: | Mekke-i Mükerreme. |
| İçerisinde 'BESS' geçenler | |
| BESSAM: | Güler yüzlü olan adam. Çok gülen kimse. |
| BESSASE: | Mekke-i Mükerreme. |
| MÜNBESS: | Dağılmış, toz hâline gelmiş. |
| MÜTEBESSİL: | Cesaret veya kızgınlıktan dolayı yüzünü ekşiten. |
| MÜTEBESSİM: | (Besm. den) Tebessüm eden. Hafif ve lâtif tarz ile gülen. Gülümseyen. |
| MÜTEBESSİMÂNE: | f. Gülümseyerek, tebessüm ederek, mütebessim olarak. |
| MÜTEBESSİR: | Sivilce çıkaran. |
| TEBESSÜL: | Somurtma, surat asma. Yüzünü ekşitme. |
| TEBESSÜM: | Gülümseme. Nazikâne ve dişlerini göstermeyerek gülme. |
| TEBESSÜMAT: | (Tebessüm. C.) Gülümsemeler, tebessümler. |
| TEBESSÜM-KÜNAN: | f. Gülümser tarzda, gülümseyerek. |
| TEBESSÜR: | Sivilce çıkma. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| BESSAM : | Güler yüzlü olan adam. Çok gülen kimse. |
| BES : | f. Kâfi. Yeter. Yetişir. (Allah bes, gayri heves) |
| BERK-ÂSÂ : | şimşek gibi. Berk gibi. |