Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
BITA: Ağır davranma, gevşek davranma, gecikme.
BITAKA: (C.: Batâik) Varaka, pusla kâğıdı.
BITANE: Gizlenilen hâl. Gizli şey. Herkesin görüp bilmesi istenilmeyen ve aşikâr olmayan şey.
Mahrem, sırdaş.
Astar.
Bir şehrin ortası, merkezi.
BİTA': Bal şerbeti.
BİTAİN: Astar. (Bak: Betâin)
BİTAKA: Küçük parça. (Üzerinde kumaşın fiatını yazıp kumaş içine koyarlar.)
BİTAN: Deve kolanı. Karnı tok kimse.
BİTANE: (C.: Betâyin) Çarşaf.
Kaftan astarı.
Dostluk.
Hâlis olmak.
Kuvvetli olmak.
İçerisinde 'BITA' geçenler
BİTA': Bal şerbeti.
BİTAİN: Astar. (Bak: Betâin)
BİTAKA: Küçük parça. (Üzerinde kumaşın fiatını yazıp kumaş içine koyarlar.)
BİTAN: Deve kolanı. Karnı tok kimse.
BİTANE: (C.: Betâyin) Çarşaf. * Kaftan astarı. * Dostluk. * Hâlis olmak. * Kuvvetli olmak.
MÜSEBBİTAT: Uyuşturucu, bayıltıcı, dondurucu ilâçlar.
ZÂBİTÂN: (Zâbit. C.) Zâbitler. Subaylar.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
BİTA' : Bal şerbeti.
BÎT : Kut. Gıda.
Bİ- : Başına eklendiği kelimeyi "e" haline getirir. İle, için mânâlarını vererek Farsçadaki "be" edatıyla aynı vazifeyi görür. Harf-i cerdir. Yâni; kendinden sonraki kelimeyi esre ("İ" diye) okutur. Yemin için de kullanılır.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...