Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CÜMLE-İ İHBÂRİYE: | (Cümle-i haberiye de denir) Bir hâdiseyi, bir nesneyi bildiren cümle. Bunun zıddı: cümle-i inşâiyedir; emir ve nehiyleri bildirmek gibi. |
| İçerisinde 'CÜMLE-İ İHBÂRİYE' geçenler | |
| İçerisinde 'CÜMLE-İ İHBÂRİYE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CÜMLE-İ İSMİYE : | f. İsimle başlayan arabça cümle. İsim cümlesi. |
| CÜMLE-İ ASABİYE : | Tıb: Sinir sistemi. |
| CÜMLE : | Hep, bütün, tam. * Gr: Tam mânâyı ifade eden, kaideye uygun söz. |
| CÜMA' : | Toplamak. Cem'etmek. |
| CÜBA' : | Korkak. |