Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CÜNBÂN: | f. "kımıldanan, kımıldatan, sallanan, oynayan, oynatan, hareket eden" mânâlarına gelir ve sıfatlar yapar. Dünbâle-cünbân $ : Kuyruk sallayan. |
| İçerisinde 'CÜNBÂN' geçenler | |
| DÜNBÂLE-CÜNBÂN: | Kuyruk sallayan. |
| LEBCÜNBAN: | f. Dudak oynatan. Söz söyliyen, konuşan. |
| MİRVAHA CÜNBÂN: | f. Yelpaze sallıyan. |
| SER-CÜNBAN: | Baş oynatan, baş sallayan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CÜNBİDE : | f. Sallanmış, kımıldanmış, hareket etmiş. |
| CÜNABE : | f. İkiz çocuk. |
| CÜBA' : | Korkak. |